Relaxerende lezer,
Nu er eventjes geen jongmensen aanwezig zijn, kukelen we hier met zijn allen vrolijk in de echte ongeëvenaarde dierentijd. En in deze modus neem ik U graag mee in dit vacuüm waar tijd en ruimte verdwijnen:
Titus heeft aangepapt met een egel. Na samen vele uren te hebben doorgebracht zij aan zij, lijkt hij immens gehecht te zijn geworden aan het beestje. Als achtergrondinformatie dient hier vermeld dat Titus ooit door de jongmensen voor het tribunaal onder de kastanjeboom is gebracht voor het lastig vallen van jonge egels. Het geval resulteerde in een leerstraf, uitgesproken door een jongere die het nuanceren van de advocaat (een andere jongere) gezwind naast zich neerlegde toen hij deze sanctie uitsprak. Titus denkt dus wel twee keer na alvorens nog een egel lastig te vallen. Maar naast elkaar liggen kan nog wel, lonkend vanuit de ooghoeken en bij de geringste beweging rustig mee schuifelen. Men kan bij deze zomeractiviteit aan allerlei dingen denken. Niet dat het vaak gedaan wordt, want denken leidt licht tot doezelen en dat is ongeschikt als nevenactiviteit, want ongemerkt verzuimt men dan even de opmerkzaamheid waarna een lichte opschudding in de kop omdat het nu zaak is om na te gaan waar het nu eigenlijk over ging: dat denken. Het is daarom toch een bezigheid die enige aandacht vergt. Al is het natuurlijk helemaal niet erg als men eens helemaal wegsuft, zeker niet vanuit het oogpunt van de egel. In ieder geval is het snellere tempo van de werkweken helemaal verdwenen en zijn alle overpeinzingen eerder futiel en nutteloos.
