Beste Lezer,

Ik schrijf U deze week vanuit een toestand van onrust en stress. Gisterenochtend leek alles nog normaal al voelde ik dat er wel wat op til was maar in de namiddag ging het mis. Blijkbaar was ik niet op de hoogte van een nog openstaande vacature bij Patrasche voor de positie van ratten- en muizenvanger. ( voor alle duidelijkheid : bij Patrasche hebben alle dieren een job en een daarbij horende duidelijke taakomschrijving). Mijn compagnon Titus en ik dachten – naast onze reguliere job – voldoende initiatief aan de dag gelegd te hebben om de overtollige knaagdieren ( die overlast bezorgen ) te liquideren maar neen.!  Om één of andere duistere reden werd hier gisteren een kat geïntroduceerd. Een ontiegelijk klein irritant plassend en likkend wezen, zeker niet oud genoeg om te solliciteren voor de vacature maar soft genoeg om alle harten te doen smelten. Wat een toestanden.

Een kind komt toe.. Een meisje. Ze loopt alle mensen voorbij en stevent recht op me af. Ik span mijn spieren en mijn ziel want ik voel dat dit stormachtig gaat worden. Het meisje grijpt me vast, in een stevige maar hopeloze omknelling. Ze begraaft haar gezicht in mijn vacht. Ze ademt diep en vochtig. Onmiddellijk doet ze me denken aan het ram-lam, dat hier een tijdje geleden werd verstoten door een schaap dat mij wel bekend is maar dat we hier verder niet bij naam zullen noemen. Fout moederschap laat zich niet verspreiden, toch niet bij Patrasche.

Lieve lezers,

Met de zomer en de vakantie laat de mens zichzelf – en soms ook ons – uit. Een vreemd fenomeen voor ons dieren. De mens springt uit de band en laat de teugels eindelijk vrij. De vraag is alleen.. wie zijn teugels.. Het beest in de mens komt piepen.. Soms vind ik dat spannend, soms fijn maar vaak ook eng. Vreemd dat beest in de mens. Je zou er bang van worden. Wat gaat dat beest allemaal uitsteken ?

Lieve lezers,

Eindelijk is het dan zo ver en kan ik mijn verzuchtingen en bedenkingen, als 4 voeter, de wereld in sturen naar de 2 voeters. Het is niet alle honden gegeven om dit te mogen doen en ik voel me dan ook meer dan vereerd gelezen te zullen worden.

Ongetwijfeld zullen jullie me op een andere manier leren kennen omdat ik op dit platform een ongezouten mening zal geven, als ambassadeur van meerdere 4 voeters maar ook als woordvoerder van alle mensen wiens pad wat doodgelopen is in het leven.

“Af en toe is het dan zo ver. Na een boeiend en intensief traject, neemt een jongere afscheid om vanuit de veilige muren van Patrasche de wijde wereld in te trekken. En bij een afscheid hoort natuurlijk een briefje en mooie wensen…”

Hier schreef ik een brief aan een jongere.Brief Storytailing_03